Alle drie hebben ze het naar hun zin gehad al is het allemaal bij elkaar wel erg veel prikkels. Dat merk je als we terug wandelen en iedereen boos is. Ik herken dat wel van mijn jeugd. Als ik ergens was waar men iets moois of knaps deed dan werd ik er onzeker en later boos van. Ik kreeg het idee dat ik dan ook zo goed moest kunnen spelen (zoals het meisje hierboven op de accordeon, wat een talent zeg!). Maar als je weet dat het er eigenlijk niet in zit waar begin je dan?
Tegenwoordig troost ik me dan maar met dat ik veel andere dingen goed kan. Maar het kost me nog steeds moeite om te accepteren dat ik in dit leven niet alles goed zal kunnen ;-)
Wat een prachtige verschillen tussen de mannen.
Tijn over het Theater: "Kunnen die mensen niet normaal doen? Gewoon zoals het hoort, normaal"
Pijke bij het drummen: "Nou, ik snap er helemaal niks van."
Sverre bij het 'kleien': "Ik krijg vieze handen!"
Labels: accordeon, artiance, drummen, drumstel, kinderplezier, klei, knutselen, muziek, theater, trompet
